SAN SEBASTIAAN
Hoewel niet mijn eerste post-Marokko-aanloophaven (die eer ging naar Barcelona), voelde ik me echt ontspannen in San Sebastián. Hoe kon ik niet? San Sebastián is ontworpen voor een lome rust: geografisch (gelegen op de Golf van Biskaje in het bergachtige Spanje Baskenlandis het landschap zelf een belemmering voor de productiviteit), qua ontwerp (de compacte oude stad is gemaakt om te wandelen – smalle, gepolijste stenen straatjes bezaaid met moderne beeldhouwkunst in verrassende situaties), en cultureel (hun antwoord op de Spaanse tapas is pintxosuitgesproken als “snuifje-ohs” die zelf zo schattig is dat je je gedwongen voelt je een weg te banen door het hele menu van elke taverne). Het bezoekerspubliek kreeg duidelijk de memo te pakken: Nederlandse toeristen die vrolijk met vier peren in een auto naar Bilbao gingen (duidelijk niet gehinderd door de beperkingen van de natuurkunde), een ouder Frans echtpaar met hun Cavalier King Charles-spaniël (mijn favoriete hondenras, dus natuurlijk Ik ben bevooroordeeld), gebronsde strandzwervers, wandelaars met wandelstokken en alle tijd van de wereld. En dan was ik er, ontspannend van mijn Marokko-reis in volledig unglam dwz. zonder een steek van make-up, haar in een rommelige topknot en voeten in Birkenstocks.
